السحاب الأحمر

ابرهای سرخ کتابی است که زیبایی کلمه و طنین عبارت را به زبان ناب گذشته، مانند حقیقت، فارغ از سوء ظن، مانند واقعیت، ترکیب کرده است. نویسنده آن با قلمی که در دستانش ناله می کند و کلماتی که برایش حس دلتنگی می کند، احساسات و عواطف خود را در صفحات کتابش آینه روحش بیان می کند. کتاب - که در نه فصل است - در محتوای کلی خود مجموعه مقالاتی است در مورد زنان، عشق، نفرت و پستی آنها، اما برخی از این مقالات شخصیت داستانی روایی به خود گرفته است... و برخی از آنها تأملات و اندیشه هایی در مورد عشق و زنان است... برخی آن را دنباله می دانند. برای کتاب غم‌نامه‌ها، در حالی که برخی آن را کتابی متفاوت می‌دانستند که اولی را کامل نمی‌کند.. اما من در آن ادامه صحبت در مورد عشق و زن را مانند نامه‌ها می‌بینم. رفیعی رحمه‌الله حتی در مقدمه چاپ اول کتابش «ابرهای سرخ» می‌گوید: وقتی غم را در حروف جمال و جمال نوشتم. و نظر به آن مانند کسی است که دورانی از جوانی خود را پس از آن که سنش بالا رفته و یقین به دنیا رفته و تنها شبهه هایش باقی مانده است، وقایع می کند.. پس می نویسد و کلمات مشتاق او هستند و قلم در دستانش ناله می کرد.. و هر وصفی که از جوانی می کرد، می گفت: خدا رحمتش کند!......(مقدمه در طول مقدمه کوتاه شده است)... الهام گرفته ام از حروفی از آن روح که پرنده آهسته اش از کنارم می گذرد، زیرا از آن فکر می گیرم و از آن باب را روشن می کنم، آن گاه که خیالم را می نویسم. آلیاژهای طلا با عناصرشان خالص می شوند نه با کار.. انگار این قلم اگر گرم شود مانند آهن است.. دستی به آن نرسید. معانی جز اینکه او علامت آتش را در آن گذاشت.. بعد کتاب آمد و من به سختی باورم می شد که زمان گذشته است.. و قبل از اینکه ماه چرخه یک ماهه را کامل کند کامل شد.. این موضوع مرا از کامل بودن صحبت در مورد عشق با کشیدن از جان های دیگر آگاه کرد.. بنابراین این ابر سرخ را گذاشتم.. سپس در پایان این مقدمه می گوید: و مردم در دسته بندی های عشق هستند. یکی با گناهانی که پیش آمده مبارزه می کند و او عاشق گناهکار است.. و دیگری با هوس هایی که در شرف سقوط است مبارزه می کند و او عاشق آزمایش کننده است.. و سومی از این و این در امان است. بلكه در برابر انديشه‌ها كوشش مي‌كند و تنها عاشق عشق است.. و رابعاً مانند خويشاوندي و دوستي، مردم نتوانستند در زبان خود واژه‌اي بيابند كه اين عاطفه را در خود بگيرد، پس آن را به نزديك‌ترين چيزها از نظر معنا كه عشق است وصل مي‌كردند و تنها بر سومي، حروف غم‌ها را بر اين نظر بنا نهادند.