در پایان قرن نوزدهم و آغاز قرن بیستم، زیگموند فروید اتریشی، فیزیولوژیست و روانپزشک، با مطالعات خود پایه های روانکاوی را به عنوان یک روش درمانی بنا نهاد و در شیوه درک انسان مدرن از مفاهیمی مانند آگاهی و جنسیت انقلابی ایجاد کرد. فروید با مقدمه ای بر روانکاوی (1917) متون مجموعه ای از 28 سخنرانی را که در سال های 1917-1915 در دانشگاه وین ایراد کرد، با هدف آشنایی مخاطبان غیرعلمی با مفاهیم اساسی، اصول و روش های روانکاوی به عموم مردم ارائه می کند. یکی از پرطرفدارترین آثار اوست که به لطف سبک پرطرفدارش، از چاپ اول تا به امروز بسیار خوانده شده است.
خواندن متن اصلی انگلیسی
Στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα, ο Αυστριακός Σίγκμουντ Φρόυντ, φυσιολόγος και ψυχίατρος, έθεσε με τις μελέτες του τις βάσεις της ψυχανάλυσης ως θεραπευτικής μεθόδου και έφερε επανάσταση στον τρόπο που ο σύγχρονος άνθρωπος αντιλαμβάνεται έννοιες όπως η συνείδηση και η σεξουαλικότητα.Με την Εισαγωγή στην Ψυχανάλυση (1917), ο Φρόυντ παραδίδει αυτούσια στο ευρύ κοινό τα κείμενα μιας σειράς 28 διαλέξεων που έδωσε στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης κατά τα έτη 1915-1917, με σκοπό να μυήσει ένα όχι αμιγώς επιστημονικό ακροατήριο στις βασικές έννοιες, στις αρχές και στις μεθόδους της ψυχανάλυσης. Πρόκειται για ένα από τα δημοφιλέστερα έργα του, το οποίο χάρη στο εκλαϊκευμένο ύφος του χαίρει μεγάλης αναγνωσιμότητας από την πρώτη έκδοσή του μέχρι σήμερα.
شناسنامهٔ کتاب
- ویرایش
- Penguin Freud Library
- تعداد صفحات
- ۵۶۰
- زبان
- English
- ناشر
- Penguin Books Ltd
- شابک
- 9780000000000
