اثر ترسناک اما زیبا، Les Chants de Maldoror، به عنوان یکی از اولین و خارقالعادهترین نمونههای نوشتههای سوررئالیستی به شهرت قابل توجهی دست یافته است. این منظومه منثور روایی بلندی است که اصل شر را با سبکی استادانه و با شوری شبیه به تعصب مذهبی تجلیل می کند. ژرژ هوگنت شاعر و منتقد فرانسوی درباره لوترامون نوشته است: او وحشت می کند، مبهوت می کند، خنگ می زند. او میتوانست مستقیماً به آن چیزی که دیگران صرفاً گذرا نگاه کرده بودند نگاه کند. از نویسنده کتاب مالدورور، ایزیدور دوکاسه، کنت دو لوترآمون، که خود نامیده میشود، اطلاعات کمی وجود دارد، به جز اینکه او در سال 1846 در مونته ویدئو، اروگوئه به دنیا آمد و در سن بیست و چهار سالگی در پاریس درگذشت. هنگامی که مالدورور برای اولین بار در سال 1868-1868 منتشر شد، تقریباً مورد توجه قرار نگرفت. اما در دهه نود این کتاب دوباره کشف شد و توسط نویسندگان برجسته ای مانند هویسمانس، لئون بلوی، مترلینک و رمی دو گورمنت به عنوان اثری نابغه مورد استقبال قرار گرفت. بعداً، لوترامون قرار بود به عنوان یکی از اجداد اصلی آنها توسط سوررئالیستهای پاریس تقدیس شود. این نسخه که توسط گای ورنهام ترجمه شده است، همچنین شامل مقدمهای طولانی بر یک جلد شعر است که هرگز نوشته نشده یا اکنون گم شده است. بنابراین، به جز چند حرف، تمام آثار ادبی باقی مانده از لوترامون را نشان می دهد.
خواندن متن اصلی انگلیسی
The macabre but beautiful work, Les Chants de Maldoror, has achieved a considerable reputation as one of the earliest and most extraordinary examples of Surrealist writing. It is a long narrative prose poem which celebrates the principle of Evil in an elaborate style and with a passion akin to religious fanaticism. The French poet-critic Georges Hugnet has written of Lautréamont: He terrifies, stupefies, strikes dumb. He could look squarely at that which others had merely given a passing glance.Little is known of the author of Maldoror, Isidore Ducasse, self-styled Comte de Lautréamont, except that he was born in Montevideo, Uruguay in 1846 and died in Paris at the age of twenty-four. When first published in 1868-9, Maldoror went almost unnoticed. But in the nineties the book was rediscovered and hailed as a work of genius by such eminent writers as Huysmans, Léon Bloy, Maeterlinck, and Rémy de Gourmont. Later still, Lautréamont was to be canonized as one of their principal ancestors by the Paris Surrealists.This edition, translated by Guy Wernham, includes also a long introduction to a never-written, or now lost, volume of poetry. Thus, except for a few letters, it gives all the surviving literary work of Lautréamont.
شناسنامهٔ کتاب
- تعداد صفحات
- ۳۴۲
- زبان
- English
- ناشر
- New Directions
- شابک
- 9780000000000
